| Lekcja historii w jesiennym plenerze |
 |
| Wpisany przez mgr Elżbieta Fabijańska |
| poniedziałek, 23 listopada 2009 19:08 |
|
Nie wyrzuca się starych książek, tylko stawia się na półkach i z dumą pokazuje znajomym. Nie niszczy się starych mebli i nie burzy się starych domów – tylko z pietyzmem odnawia i przywraca im dawną świetność. "Stare”, wiekowe przedmioty mają duszę; każda szczelina w murze, czy rysa na komodzie mogłaby opowiedzieć niejedną historię.undefined W gabinecie historycznym, nad tablicą wisi hasło: "Historia uczy i wychowuje"- Pojawia sę więc pytanie: jak nauczyć młodzież umiejętności dostrzegania piękna w tym co stare, wiekowe, przedwojenne? Co sprawi, że będą chcieli posłuchać opowieści żyjących jeszcze świadków przeszłości? Jak ocalić zanikający, nostalgiczny świat i niepowtarzalne widoki? Dlatego warto wybrać się na wycieczkę z młodzieżą i przeprowadzić lekcje w plenerze. Skarby architektury czekają tuż za rogiem – domy z czerwonej cegły, pruskie mury, piękne, murowane ogrodzenia i zapomniane kapliczki. Świebodzin dostarcza wielu przykładów dawnej architektury. Niektóre budynki to neorenesansowe perełki – z zachowanymi pilastrami, gzymsami i dekoracjami roślinnymi w portalach. Uczniowie ze zdziwieniem odkrywają, że takie piękne kamienice stoją tu „od zawsze” - a oni dopiero teraz zwrócili na nie uwagę.Na ulicy Młyńskiej zainteresowała wszystkich piękna brama z kutą dekoracją roślinną i świetlikiem w nadprożu. Ciekawość zaprowadziła nas do obszernej sieni z zachowanymi drewnianymi schodami, balustradą i przedwojenną posadzką. Uczniowie w milczeniu oglądali to miejsce, przenosząc się na chwilę w odległe czasy. Bo tu czas się zatrzymał!!! W drodze powrotnej poruszyliśmy problem repatriacji ludności ze wschodu i układów jałtańskich. Zaczęły się pytania o wypędzenia Niemców, o kresy wschodnie, historie rodzinne...Coś drgnęło. I o to chodziło. Na pewno przy kolacji będą rozmowy o przeszłości z eksodusem w tle. Może lekcja w plenerze zatrzyma piękno jesiennej aury we wspomnieniach ze szkolnej wycieczki? Może zachęci do zadumy nad losami tej ziemi? Tak trudno przecież zrozumieć przeszłość, a jeszcze trudniej odkryć, że to co stare jest piękne.
(jb)
|
